Dus.

Over twee weken vliegen we naar Nieuw-Zeeland.

Het is nu vreemd en druk. Er moet van alles gebeuren, van losse planningen maken tot het maken van sieraden op voorraad tot het opeten en -drinken van alles wat we in huis hebben. Ik voel me niet gehaast, want het is redelijk surrealistisch. Hoe bereid je je voor op een reis van drie maanden?

Ik heb gisteren de Lonely Planet gids gelezen en we zijn nu ook een heel eind met de selectie van werk adressen. Niet dat we alle 1325 WWOOF hosts bekeken hebben, die voorgenomen taak hebben we maar onmogelijk verklaard. En onnodig, want er zijn zo veel prachtige, geweldige adressen. Nu nog een definitieve keuze maken… the horror!

Ook heb ik vorige week “de nieuwe collectie” sieraden geplaatst. Ik heb momenteel veel inspiratie, maar ik kan niet bezig blijven met nieuwe ontwerpen maken, want ze moeten ook nog allemaal enkele keren op voorraad gemaakt worden!

Twee weken nog…

We zijn heel erg van het afval scheiden en hebben dus ook een aparte prullenbak voor het GFT-afval. Echter, als je die niet netjes elke week een keer in de kliko leegt, dan wordt het een hemel voor fruitvliegjes.

Blijkt.

Want er vlogen er een aantal rond. En nadat ik de prullenbak geleegd had, was er een heel leger van ontevreden fruitvliegjes die maar in de hoek bleven pruilen omdat ik hun huis verwoest had. Maar als je klein bent, zonder cute te zijn, dan kun je pruilen wat je wilt, maar dan moet je mijn huis uit. Dus ik haalde een proefflesje van de geur “Angel” van Thierry Mugler uit de badkamer, sprayde eens flink in het rond en joeg ze allemaal op de vlucht.

Wat stinkt dat spul zeg.

Overigens snap ik ergens wel dat die vliegjes aangetrokken worden door de resten van dit:

Hmmm, good. Ik ben blij dat ik dat tweede baantje niet meer heb en weer fijn kan koken ’s avonds.

Mijn lief (daar is hij dan!) is heel goed in het vinden van superplaatjes op het internet. Van hem kwam bijvoorbeeld ook de tweekoppige schildpad, te gek. Ik heb er al dozijnen gezien die het waard waren om hier geplaatst te worden, maar ik ben nogal van het opruimen van mijn computer en gooi dus ook te pas en heel vaak te onpas mijn ontvangen bestanden leeg. Maar NU heb ik er twee en hier zijn ze voordat ik ze weggooi:

Oh Mijn God, hoe lief is dat? En ook zo zelfstandig, zo van: “Ik sta op een bed ja. En wat dan nog?” Maar dan nog wil ik hem aaien en aaien en aaien.

Whahaha, ik durf te wedden dat het er daadwerkelijk zo aan toegaat in den hemelen. En dat iedereen hem al kent.