Hallo allemaal,

Daar zijn we weer. We maken zoveel mee in zo weinig tijd, dat we de dagen een beetje kwijtraken. Sinds de vorige post hebben we een 756 meter hoge berg beklommen, met op het einde van de klim niks meer dan steile rots en ijzeren haken om ons omhoog te krijgen (eng!), hebben we paardgereden door de prachtige omgeving van Colville, waar we kampeerden bij de boer (foto 1), zijn we over een lange, slingerige ongeplaveide weg naar het topje van de Coromandel Peninsula gereden (2, 3, 4), waar de weg ophield en we overnachtten aan zee, zijn we terug gereden via Coromandel voor nog wat heerlijke gerookte mosselen, hebben we een gat gegraven tussen de rotsen aan de oostkust om onze kontjes in het hete water wat daar naar boven komt te dompelen, en zijn we vervolgens bij familie in Rotorua terecht gekomen, waar stinkende, zwavelstoom uit de aarde komt en modderpoelen opborrelen als was de stad een heksenketel (5).

We zijn hier nu sinds vrijdag en we blijven nog even, want het is een leuke (maar stinkende!) stad en het logeerbed bij mijn tante ligt heeeeerlijk, hahaha.

En nu, foto’s!

Na drie dagen in the Bay of Islands hebben we een campervan gehuurd, zijn we gaan rijden en nu zijn we HIER waar het prachtig is!

Groetjes aan iedereen! Hoe is het met jullie?

Na veler verzoek gaf ik de telefoon/camera aan Joop, zodat ik ook eens in the picture kwam, hahaha.

Ik ben de bom. 4 out of 5 raak bij het kleiduifschieten. Joop had … een kei grote blauwe plek.

Kayakken door de estuary richting de oceaan. Helaas moesten we de helft van de tijd lopen, omdat het eb was…

Op onze laatste dag bij Andrew en Bianca gingen we duiken bij Goat Island Marine Reserve. Of in ieder geval, ik ging duiken en Joop bekeek de vissen vanuit een duikpak vanaf de kant. Vissenfobie. Ik vond het ook wel spannend, vooral de roggen, maar het was super!

Na al deze leuke activiteiten, moesten we helaas afscheid nemen van onze hosts. Dat hadden we natuurlijk zelf besloten, want we wilden verder, maar ze waren zo goed voor ons geweest en we hebben het zo gezellig gehad, dat het toch wel jammer was om te gaan.

Op naar the Bay of Islands!

“Mangawhai Cliffs Walkway – 3 hours return”
De hoed is overigens tegen de zon, niet om Joop’s avonturierslook te boosten.

De rotsen hebben allemaal een andere structuur; streepjes, gaatjes, kraters, mosseltjes…

Pino zag het niet meer zitten. Heads up, mate!

Deze dreigende lucht was de voorbode van de enorme regenbui die ons even later vanaf de oceaan overviel. Het was best eng om hem aan te zien komen, en we konden slechts schuilen onder een boom.

Even later was het weer prachtig weer (zo gaat dat hier constant) en de uitzichten waren geweldig.

Het einde van de walkway, waar je eigenlijk naar het strand beneden zou lopen, was compleet weggespoeld, met trapjes en al, door het slechte weer van afgelopen winter. Tijd voor een banaan.