Er is iets merkwaardigs aan de hand. Ik heb last van klunzigheid. Ik heb pech. Ik weet niet precies hoe ik het moet noemen, maar als je de mededelingen uit de eerste drie zinnen mixt, heb je het. Of eigenlijk heb ik dat.
Ik heb er last van sinds we weer in Nederland zijn. Toen ik donderdag weer ging werken, was ik zo van het padje dat ik herhaaldelijk post in de verkeerde bus deed. Vrijdag lette ik extra op tijdens de bezorging, maar thuis was mijn klunzigheid des te erg, met als hoogtepunt het door de spijlen van ons bed laten vallen van mijn telefoon. Dat bed zit ingebouwd met dichte kanten, en de spijlen zitten vastgetimmerd. Die telefoon had ik er dus niet zomaar onderuit, en wegens tijdgebrek moest ik zaterdag dus zonder telefoon naar Uden reizen. Op zich was dat geen probleem, maar wel de reden dat ik dat weekend mijn homie niet gezien heb.
Zondag leek Joop geïnfecteerd door mij, toen hij, na een bezoek aan zijn ouders, er op de weg naar huis in de auto achter kwam dat hij zijn huissleutels en portemonnee bij zijn ouders had laten liggen. Dat was nog niet zo erg geweest, als ik niet, al een dag eerder, ook mijn sleutels was vergeten.
Maandag wilde ik hierover bloggen en heb ik vijf minuten roerloos voor mijn scherm gezeten, maar de woorden wilden niet komen.
Gisteren liet ik mijn te zwaar geladen posttas op de grond vallen, waarbij alle postbundels eruit vielen. Later bleek dit slechts een voorteken te zijn van het herhaaldelijk laten vallen van brieven op straat. En vandaag had ik het gevoel voor het eerst sinds een lange tijd weer in mijn postwijk te zijn. Kun je nagaan hoe goed ik erbij was vorige week…
En nou doe ik wel vaker domme dingen, maar dat heeft meestal te maken met woorden. Uit mijn mond. Of drank. In mijn mond.
Dus wat is hier aan de hand? Is er hier een hint die ik zou moeten krijgen? (Is dat überhaupt Nederlands?) Ben ik niet goed bezig? Zou ik hier niet moeten zijn, maar ergens anders? Ik weet het niet.
Wat ik wel weet, in het licht van deze gedachten, is dat we gisteren een courgette moesten eten. Ik ging een gerecht maken waar een courgette in moest, en Joop ging hem halen bij de supermarkt. Tijdens zijn afwezigheid belde de buurjongeman aan, om ons een courgette uit zijn biologische volkstuintje te geven. Daarna kwam Joop terug van de supermarkt met de mededeling dat de courgettes op waren. Geen probleem!
Smaakte goed.






margriet says:
Had je de buurjongen gezegd dat jullie courgette wilde gaan eten? Want anders denk ik dat je geluk vanaf dat moment gekeerd is. Ik hoop het in iedergeval voor je.
June 26th, 2008 at 8:37 am
Inge says:
Even het woordje “zomaar” vergeten
Hij kwam het zomaar brengen, en ook voor het eerst.
June 26th, 2008 at 3:23 pm
de nederige hoefsmit says:
hey maak eens ff een paarhonderd stickers met C.K.A. erop!!(COOKIECUDDLE KICKS ASS!!!)
ik plak de hele stad wel onder hoor!
June 27th, 2008 at 9:33 pm
O says:
Klunzigheid he?
Welkom in mijn wereld
July 5th, 2008 at 2:55 pm