De campervan is ingeleverd en we wandelen wat rond in Christchurch, een leuke stad met wat mooie Engelse gebouwen. Morgen gaat het vliegtuig naar Auckland, vanwaar we een bus pakken naar Mangawhai, om nog een dagje op bezoek te gaan bij Andrew & Bianca. Scheelt ook weer een weekend in Auckland te moeten doorbrengen! Niet echt een stad waar je je NZ avontuur wil afsluiten.
Voor we de campervan in moesten leveren, namen we het er nog even van en maakten wat kilometers door het binnenland in te gaan. Daar besteedden we de meeste tijd met rijden door prachtige landschappen die eens heel anders waren dan de groene heuvels en uitgestrekte stranden die NZ kenmerken. Dit landschap was plat, met in de verte de hoge pieken van de Southern Alps, met bruine velden en indrukwekkende luchten.
Dit is niet een voorbeeld van zo’n landschap, maar wel het prachtige uitzicht dat we hadden vanaf onze campeerplek, met een wijntje en een boekje op een stoeltje buiten de campervan, met de ondergaande zon op de heuvels.
Ons LOTR boekje leidde ons ver dit onherbergzame gebied in, op zoek naar deze locatie:
Ja Erwin, zeg het maar.
Terug landinwaarts kwamen we langs Lake Tekapo, met zijn prachtige meer, omgeven door bergen met besneeuwde toppen en prachtige bloemen, de Mountain Lupin geheten.
Lake Tekapo.
Het is ons helaas niet gelukt om een echt hoge berg te zien. We deden een poging door naar Mt. Cook te rijden, maar het mooie weer werd onderweg steeds slechter, en aangekomen bij de hoogste berg van NZ, was hij natuurlijk weer in regen en mist gehuld. Denken we.
Misschien hebben ze stiekem geen hoge bergen en zeggen ze gewoon van wel om onschuldige reizigers extra benzingeld af te troggelen.
Hetzelfde fenomeen bestond ook met dolfijnen. Overal zouden ze zitten, maar telkens als wij ergens waren, waren de dolfijnen nergens te bekennen. We hadden ze bijna afgedaan als eenzelfde mythe, totdat we in Akaroa met een bootje de haven ingingen.
DOLFIJNEN! Ze zijn er echt! Dit zijn de kleinste dolfijnen ter wereld, de Hector’s Dolphin, en ze komen alleen voor in Nieuw-Zeeland.
En zo werd het toch nog een dol fijne vakantie. (Sorry, kon het niet laten.)
Cheers!
Erwin says:
Ja, dit vind ik dus een hele lastige. Mijn eerste gok zou zijn in de Fellowship dat ze richting Moria lopen en dat dan de Crebain overvliegen. (Wat moeten ze met een kapstok?) Maar ik zou niet weten waarom dat in zo’n boekje zou staan eigenlijk.
En anders kom ik niet verder dan Weathertop, maar dat zal hem ook niet zijn. Dat zijn mijn beste keuzes
November 27th, 2008 at 13:00
martine says:
wil jullie alvast een hele goede terugreis wensen!! en kan het nu ook al wel vast vragen..komen jullie vast een beetje in de feeststemming
hebben jullie zin gezellig met 2e kerstdag bij pa en ma te komen?! tot snel! doeiiii x martine
November 27th, 2008 at 19:13
ins says:
Je zou bijna zeggen : “save the best for last”, gelukkig toch nog dolfijnen gezien. Joop zou er m.i. toch niet mee durven zwemmen, dus zien was voldoende, denk ik.
Ik hoop dat jullie nog een fijne afsluiting hebben bij jullie “werkadres” en dan maar richting The Netherlands.
Tot volgende week en een fijne terugreis gewenst.
Ins.
November 27th, 2008 at 19:50
Bob says:
Joop was toch bang voor vissen? Dolfijn is een zoogdier, of ziet de fobie van Joop het verschil niet?
Maar igg, ziet er nog steeds strak uit. lijken wel ansichtkaartjes, die foto’s. Het zijn toch geen aanzichtkaartjes, of wel?
Maar iig, kom maar gouw terug. we missen jullie….
November 28th, 2008 at 15:00
joop says:
Nee ik ben niet bang voor dolfijnen of vissen, alleen als ik met ze in het water ben. Van aquaria kan ik ook zonder schrikken genieten, evenals fish & chips.
November 29th, 2008 at 04:07
mam says:
We wensen jullie een goede thuisreis.
We hebben de sleutels van jullie huis gekregen,dus kunnen we naar binnen.Hoera.
Tot woensdag.
gr mam
November 30th, 2008 at 14:57